پیشنهادبه نمایندگان مجلس

2اصل راهنما برای جلسه رای اعتماد

روز دوشنبهزمانی که نمایندگان مجلس به داوری درباره کابینه پیشنهادی حسن روحانی بپردازند،برای نخستین بار پس از 24 خرداد صف بندی های سیاسی بازآرایی خواهد شد. تا آنجا کهبه کابینه پیشنهادی مربوط است تمام دوهفته گذشت صرف لابی با مجلس شده است. مجلسنیز بیش از آنچه که از آن توقع می رفت تصویری لابی پذیر ازخود به نمایش گذاشته است؛آنقدر که می بینیم برای نخستین بار صدای برخی نمایندگان هم درآمده است؛ ظاهرا دولتروحانی با سرعتی زیاد در حال معکوس کردن همه آن چیزهایی است که در دولت احمدی نژادبدل به سنت –یا برخی معتقدند بدعت- شده بود. با این حال،هنوز هیچ کس دقیقا نمی داند کابینه شیخ تا کجا توانسته نظر مجلس را جلب کند. روشناست که در هر حال کسانی –احتمالا اکثریت کابینه- اعتماد نمایندگان راجلب خواهند کرد و عده ای هم البته رای نمی آورند. آنچه از رای آوردن یا نیاوردناین یا آن فرد خاص مهم تر است این است که مجلس بر اساس کدام معیارها واصول بهداوری درباره مردان روحانی خواهد پرداخت. اصولی که یک تصمیم براساس آن گرفته میشود بسیار مهم تر از خود آن تصمیم است.

این نوشتهمقدمه ای است بر یک مجموعه اصول که احتمالا راهنمای عمل نمایندگان اصولگرای مجلسدر جلسه رای اعتماد به کابینه روحانی خواهد بود.

1- نخستیناصل این است که فتنه گران، حامیان آنها، آنها که دل درگرو فتنه دارند، آنها که بافتنه مرزبندی نکردند و آنها که اگر کار به دستشان بیفتد قصد تکرار فتنه را دارند،نباید جایی درکابینه حسن روحانی داشته باشند. در میان وزرای پیشنهادی حسن روحانیهستند چند نفری که در سال 88 جزو حامیان اصلی و مشاوران امین میرحسین موسوی بودندو پس از 88 هم کسی مرزبندی یا عذرخواهی از آنها به یاد ندارد. عدم اعتماد به اینافراد که زمانی با یک کودتای مهیب علیه رای مردم و علیه مشروعیت نظام همراهی کردهاند و هنوز هم زبانشان نمی چرخد که یک کلمه در جبران آن کار بگویند، تکلیف قطعیمجلس است. این کار البته به روحانی هم کمک خواهد کرد. واقع بینانه است اگر اینطوربه مسئله نگاه کنیم که روحانی خود نیز دراعماق دل با این کار مخالف نخواهد بود. تقریباهمه آن چند نفری در کابینه که مشهور به حمایت از فتنه اند، با فشار به روحانیتحمیل شده اند و هر کدام از آنها سهم یک پدرخوانده پشت پرده است که روحانینتوانسته به او نه بگوید. اگر مجلس به وظیفه خود در قبال این افراد به درستی عملکند، باری را از دوش شیخ برداشته است که شاید خود او توان زمین گذاشتن آن بار رابه دلایلی قابل درک نداشت.

2- اصل دوماین است که اولویت های دولت باید بر اولویت های مردم منطبق باشد. دموکراسی فقط ایننیست که دولت با رای اکثریت مردم روی کار بیاید. این کف کار است. معنای حقیقیدموکراسی این است که دولت اولویت های خود را بر اولویت های مردم منطبق کند به اینمعنا که همان چیزهایی را بخواهد و به همان ترتیبی بخواهد که مردم می خواهند و بهخاطر آنها به آن رای داده اند. از 24 خرداد به این سو هیچ ناظری در این باره تردیدنکرده است که توقع اصلی مردم از طرف پیروز در انتخابات تمرکز فوری بر حل مشکلاتاقتصادی است. مجلس باید در فرآیند رای اعتماد به شیخ کمک کند تا این تمرکز را بهبهترین وجه ممکن در کابینه اش ایجاد نماید. دو عامل برای تحقق این امر کلیدی است:نخست اینکه فقط باید به کسانی رای اعتماد دادکه قبول داشته باشند اولویت شماره یککشور اقتصاد است و و در همین ابتدای کار بپذیرند که انرژی خود، امکانات دولت واعتماد ملت را خرج دست به یقه شدن با این و آن، و تکرار تجربه تلخ احمدی نژاد دردو سال آخر برای جنگیدن با ساختار نظام نخواهند کرد. عامل دوم، توان اجرایی برایمحقق کردن برنامه هایی است که دولت روی آن توافق می کند. کابینه پیرمردها در معرضیک خطر بزرگ یعنی مدیریت نیابتی است. وقتی آقای وزیر به اقتضای سنش نمی تواندروزانه بیش از 4-5 ساعت کار کند، روشن است که عملا کار به دست دیگران خواهد افتادو به نوعی رونق دوران آقازاده ها فرا خواهد رسید. این اصل دومی است که مجلس بایدمراعات کند.

از این دواصل که بگذریم، دیگر جای آسان گیری است. اگر وزیر معرفی شده نسبتی با فتنه ندارد وبه لحاظ اجرایی هم تواناست، نباید درباره مسائل دیگر مته به خشخاش گذاشت. آقایروحانی باید فرصت آن داشته باشد که در زمانی کوتاه کابینه را از آب و گل درآورده وعمل به وعده هایش را آغاز کند.

این مقاله روز ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ در خبرگزاری تسنیم منتشر شده است.